Суханрониҳои раиси ноҳия Хабарҳо

ПАДАРОНИ ШУҲРАТМАНД ИФТИХОРИ ТАЪРИХАНД Номаи табрикии раиси ноҳияи Рашт, узви Маҷлиси миллии Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон Муқимӣ Раҳимҷон Набизода бахшида ба рӯзт Ғалаба  

 Ёдоварӣ аз таъкиди Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар матлаъи сухан ба маврид аст, ки гуфта: “Ғалаба бар фашизм бори дигар собит сохт, ки падарону бобоёни мо бо шуҷоату мардонагӣ, ватандӯстиву матонат бар зидди истибдод ва асорату бандагӣ муборизаи беамон бурда, барои таъмини ояндаи орому осоиштаи инсоният ҷоннисориҳо кардаанд.” Воқеан ҳам, ҳақ ба ҷониби Пешвои муаззами миллат аст. Падарони шуҳратманди мо дар ин корзори мудҳиш ҷоннисориҳое нишон додаанд, ки тайи садсолаҳои дигар мо метавонем бо номи онҳо ифтихор кунем.

Бояд гуфт, ки дар таърихи тӯлонии ҳаёти башарият рӯйдодҳое ба вуқуъ пайвастаанд, ки бузургӣ ва шаҳомати онҳо бо гузашти замон боз ҳам бештар мегардад. Рӯзи Ғалаба бар фашизм низ, ки имрӯз дар миёни мардуми сулҳпарвар ва тараққихоҳи ҷаҳон бори ҳафтодушашум таҷлил мегардад, аз ҷумлаи ҳамин гуна рӯйдодҳои фаромӯшнопазир аст, ки ҳанӯз ҳам дарду доғи он дар қалби ҳар як сокини мамлакатҳои собиқ Иттиҳоди Шӯравӣ боқӣ мондааст.

Набардҳои сангини Ҷанги Бузурги Ватанӣ, ки 1418 рӯз давом карданд бо ғалабаи халқҳои собиқи Иттиҳоди Шӯравӣ аз болои душмани ғаддори инсоният ба охир расиданд.

Боиси ифтихор аст, ки дар он давраҳои мудҳиш ба хотири озодии мардуми сайёра ва хомӯш гардондани оташи ҷанг дар қатори дигар халқу қавмиятҳо зиёда аз 300 ҳазор шаҳрванди Тоҷикистон иштирок намуда, 92 ҳазори онҳо ба хотири адо кардани қарзи фарзандии хеш дар майдонҳои ҷанг ҳалок шуданд. Аз шумораи зиндамондаҳо беш аз 14 ҳазор бо ордену медалҳо ва 54 нафар бо унвони олии Қаҳрамони Иттиҳоди Шӯравӣ сарфароз гардиданд.

Аз собиқ вилояти Ғарм беш аз 6 ҳазор сарбозон ба фронтҳои Ҷанги Бузурги Ватанӣ даъват шуда, ба муқобили фашизм мардонавор ҷангиданд.

Бо таассуф бояд ёдовар шавам, ки имрӯз аз он фидоиёни роҳи озодӣ дар ноҳия ягон нафарашон дар қайди ҳаёт намондааст. Мо хотираи некӣ онҳоро ҳамеша пос медорем ва ёд мекунем.

Ҳарчанд, ки майдони ҷангҳои шадиду хунини он солҳо аз хоки Тоҷикистон хеле дур буд, вале таъсири он ба ҳар як хонавода бараъло эҳсос мегардид.

Мардуми мо дар он солҳо бо вуҷуди мушкилоти сангин сабурона кор мекарданд ва ба хотири ғалаба, ба хотири фардои ободу осоишта ҳама бозёфташонро ба ҷабҳа мефиристоданд.

Яъне мардум дар ақибгоҳ ҳам бо кору пайкори содиқона, устуворӣ ва мардонагии худ барои наздик шудан ба ғалаба саъю талош меварзиданд.

Меҳнаткашони Тоҷикистон баробари мустаҳкам кардани ақибгоҳ ба қисмҳои ҳарбӣ ҳам содиқона ёрӣ мерасонданд. Онҳоро бо сару либос, озуқаворӣ, аслиҳаи ҷангӣ таъмин менамуданд.

Пешвои муаззами миллат ёдовар шуданд, ки “Ҷашни Ғалаба барои тамоми халқҳо, аз ҷумла халқи тоҷик санаи воқеан муҳим ва фаромӯшнашаванда мебошад”.

Рӯзи Ғалаба дар Ҷанги Бузурги Ватанӣ аз ҷумлаи идҳои давраи Шӯравӣ мебошад, ки имсол мо онро дар остонаи ҷашни муқаддаси миллиамон – 30 солагии Истиқлолияти давлатии кишвар таҷлил менамоем.

Эҳсоси ватандӯстӣ ва мушкилнописандии иштирокчиёни Ҷанги Бузурги Ватанӣ имрӯз барои мо, ки истиқлолияти давлатии худро таҳким бахшида, созандагиву бунёдкорӣ ва ободии Тоҷикистони азизро ҳадафи хеш қарор додем, намунаи ибрат ва сабақ мебошад.

Ҳар қадар, ки дар бораи корномаи иштирокчиёни ҷанг ҳарф занем ва ҷилд-ҷилд китобҳо таҳия намоему ҳамеша дар ёди онҳо бошем, камӣ мекунад.

Бошад, ки насли ояндаи Тоҷикистони азиз доиман дар фазои сулҳу субот ба сар бурда, бо чунин ҳисси бузурги ватандӯстиву ватанпарастӣ ва ифтихори миллӣ нерӯи худро танҳо барои ободии ватани хеш сарф намояд.

Дар фароварди сухан ҳамаи собиқадорони ҷангу меҳнат ва ҳамаи мардуми шарифи ноҳияро ба муносибати Рӯзи Ғалаба самимона табрик гуфта, ба ҳар як хонадон рӯзгори осуда ва сулҳу суботи ҳамешагиро орзу менамоям.